DŽENANA KARUP DRUŠKO: Uloga “patriotskih snaga Rusije”

12 Nov 2016

Političko-obavještajni rat na Balkanu (II)

Dok Rusija vršlja po zemljama bivše SFRJ (i šire), uz direktnu ili indirektnu pomo? Srbije, dok se demokratski svijet zgražava nad informacijama o pokušaju državnog udara u Crnoj Gori, te pokušajima izazivanja novog rata u Evropi razbijanjem BiH, obavještajne službe (uz podršku paraobavještajnih, paravojnih i parapolicijskih grupa), ne samo da su realizatori ovih politi?kih ideja i zamisli, nego sve rade da bi prikrile namjere i dešavanja, kao što je propali pu? u Crnoj Gori, a sve kako bi odvratili pažnju doma?e i svjetske javnosti od stvarnih i veoma opasnih akcija koje ozbiljno ugrožavaju i narušavaju mir i sigurnost BiH, Balkana, a time i Evropske unije

Glavni specijalni tužitelj Crne Gore, Milivoje Katni?, potvrdio je 6. novembra da je u dešavanja u ovoj zemlji u vrijeme izbora, bila umiješana Rusija (odnosno, kako ih je on nazvao “ruski nacionalisti”), ali i da su identificirane politi?ke strukture koje su 16. oktobra trebale da uvedu gra?ane u Skupštinu: “Njihova polazna ta?ka je bila da se vlast u Crnoj Gori, na ?elu sa Milom ?ukanovi?em, ne može srušiti nenasilno. Dva lica iz Rusija su pozvala jedno lice, koje je okrivljeno u ovom predmetu, da organizuje odre?en broj ljudi za realizaciju teroristi?kog ?ina. Ovo lice je kontaktiralo više lica u Srbiji, predložilo im sadržinu plana i njihovu ulogu, što su oni prihvatili, i više njih došlo je u Crnu Goru. Plan je bio da do?e oko 500 pripadnika ovih struktura u no?i 16. oktobra i da kriminalni plan vrše nasilnim putem.”

Diktatura Rusije

Dva dana poslije crnogorski mediji su objavili da je uhapšeni Aleksandar Sin?eli? priznao da je okupio grupu, obezbjedio im policijsku i vojnu opremu (dio te opreme je vrlo sofisticiran i ima ga samo nekoliko država u svijetu, me?u kojima je Rusija, a koriste ga uglavnom obavještajci, kao što su specijalizirani telefoni, od kojih je jedan korišten u Crnoj Gori, jedan u Rusiji, a jedan u Srbiji), te da su ga za ovo angažirala dvojica Rusa, traže?i od njega da sa grupom 16. oktobra izazove nerede, puca na gra?ane i likvidra Milu ?ukanovi?a. Sin?eli? je rekao i da su ti Rusi angažirali njega i Bratislava Diki?a, penzioniranog komandanta Žandarmerije Srbije (poznatog i pod nadimkom Mali Legija), jer imaju “zanimljivu prošlost” (Sin?eli?a je ukrajinski portal “Teror u Ukrajini”, koji je blizak vojsci Ukrajine i administraciji predsjednika Petra Porošenka, proglasio teroristom zbog u?eš?a u agresiji i teroristi?kim akcijama na istoku Ukrajine, odnosno da je ratovao na strani proruskih snaga), za šta su im uz nov?anu naknadu obe?ali i “mnoge povlastice”.

Gostuju?i na beogradskoj televiziji Pink Milo ?ukanovi? nije imao nikakvih dilema oko toga da je cilj grupe bio oduzimanje nazavisnosti Crnoj Gori i njegova likvidacija (što ?e na kraju priznati i Diki?), zbog ?ega ?e “neko morati odgovarati”, a po ?ukanovi?u su “Sin?eli? i Diki? tek izvršioci kakvih ?e uvijek biti”, zbog ?ega se mora saznati ko je stajao iza njih, odnosno ko su im naredbodavci. Naglasio je da Crna Gora ne?e pristati na rusku diktaturu, što je valjda i najjkategori?nije NE Rusiji, na ovim prostorima od 1948.

Gostuju?i na beogradskoj televiziji Pink Milo ?ukanovi? nije imao nikakvih dilema oko toga da je cilj grupe bio oduzimanje nazavisnosti Crnoj Gori i njegova likvidacija, zbog ?ega ?e “neko morati odgovarati”, a po ?ukanovi?u su “Sin?eli? i Diki? tek izvršioci kakvih ?e uvijek biti”, zbog ?ega se mora saznati ko je stajao iza njih, odnosno ko su im naredbodavci

Ne umanjuju?i odgovornost opozicije u Crnoj Gori, podsjetio je da su oni još u vrijeme predizborne kampanje imali podršku odre?enih ruskih struktura, ali mu nije jasno otkud ta podrška, jer se tu radi o naslije?u ?etnika i fašista, a poznato je, je li, da je Rusija u Drugom svjetskom ratu ratovala protiv toga. Spomenuo je i da je u pokušaju pu?a “iskorištena i zloupotrijebljena Srbija”, ali i da su im nakon hapšenja pomogle službe Srbije koliko su mogle. No, naglasio je da se Rusija (još) nije zvani?no oglasila, te da zvani?na Moska mora re?i da li su, ili ne, tri agenta koja su se u Beogradu predstavljala kao ruski bezbjednjaci (ekspresno otpravljeni u Rusiju nakon hapšenja u Crnoj Gori, prim.aut.), uposlenici njihovih službi ili ne. ?ukanovi? nema nikakvih dilema ni o tome da se radi o panslavensko-prorusko-pravoslavnim lobijima koji su željeli srušiti nezavisnost Crne Gore kako bi zaustavili njen put u NATO, te da “imamo posla sa ozbiljnim protivnikom”.

Proizvo?enje afera

Dok su ruski obavještajci i grupe djelovali samo u Srbiji, za to i nije mogao znati niko osim najupu?enijih u Srbiji i Rusiji. Ruski “rad” u Republici Srpskoj establišment Milorada Dodika vješto prikriva, prioritetno predstavljaju?i ga kao suprotstavljanje “džihadistima”, “mudžahedinima” i radikalnom islamskom faktoru u BiH. Me?utim, nakon pokušaja državnog udara u Crnoj Gori ta politika je ogoljena i pokazalo se šta su njeni pravi ciljevi. Ciljevi, kojima se opravdava sve, pa i korištenje najokorjelih ubojica i (para)obavještajaca ?ak i za ubistva.

Bosna i Hercegovina je, nažalost, postala klju?no žarište za obra?un zapadnih i isto?nih (ruskih) obavještajnih službi, prvenstveno zahvaljuju?i tome što je Milord Dodik u Republici Srpskoj omogu?io Rusiji da ima svoju obavještajnu bazu iz koje djeluju i na susjedne države. Poznato je nekoliko lokacija gdje su ti glavni centri (na primjer u Rudom), a to se naj?eš?e prikriva pri?om o investiranju i to uglavnom u energetski sektor. Me?utim, pažljivijom analizom vidljivo je da su te investicije ostale na rije?ima, dok su “investitori” na terenu i zvani?no se ne zna šta rade u hotelima koje su izgradili, i(li) objektima koje su kupovali za minorna sredstva, a što i im je, opet, omogu?io Dodik koji iz svega toga izvla?i samo li?nu korist (i, možda, najuži krug oko njega).

Ruski “rad” u Republici Srpskoj establišment Milorada Dodika vješto prikriva, prioritetno predstavljaju?i ga kao suprotstavljanje “džihadistima”, “mudžahedinima” i radikalnom islamskom faktoru u BiH. Me?utim, nakon pokušaja državnog udara u Crnoj Gori ta politika je ogoljena i pokazalo se šta su njeni pravi ciljevi

Napadi, kao što je bio pokušaj državnog udara u Crnoj Gori, ili na državne bosanskohercegova?ke politi?are (i iz Sarajeva i iz Saveza za promjene), ali i državne institucije, prije svega na Obavještajno-sigurnosnu agenciju i Ministarstvo odbrane, kao i na SIPA-u (otkad je na njenom ?elu Gorana Zubca zamijenio kadar Saveza za promjene), te Sud i Tužiteljstvo BiH, nisu nimalo slu?ajni, ve? dobro smišljeni i organizirani pokušaji bezbjedonosno-obavještajnih struktura, da preduprijede sve one koji pokušavaju da se suprotstave “proruskoj, panslavonskoj i pravoslavnoj” politici na Balkanu, kako ju je nazvao i ?ukanovi?.

Metodologija onoga što je pokušano u Crnoj Gori u vrijeme izbora, u BiH se ve? djelimi?no vidjela još u vrijeme op?ih izbora 2014, ali i u vrijeme održavanja referenduma i lokalnih izbora. Da li ?e recept iz Crne Gore biti primjenjen u BiH na op?im izborima 2018? Održavanjem referenduma Dodik je pokidao sve veze sa Zapadom i zato sad ne treba da ?ude afere i spinovanja oko “islamisti?ke politike” Bakira Izetbegovi?a u BiH, optužbama da Savez za promjene ho?e da formira obavještaju službu u državnim institucijama kako bi “urušavali institucije RS-a”, pa i fabrikovanjem dokumenata kojima se Obavještajno-sigurnosna agencija BiH optužuje za “destabiliziranje Republike Srpske i Srbije”. Što, možda, otkriva i Dodikov strah, s obzirom da je ovaj put otišao predaleko, bez ijednog saveznika osim – Moskve, jer je oko referenduma ?ak i Aleksandar Vu?i? (pod pritiskom Zapada) bio suzdržan. No, Dodik u potezima koje vu?e sad ima skoro pa otvorenu podršku Rusije, odnosno njenih operativaca koji vršljaju po regionu.

Srbija nije Crna Gora

Zvani?ne reakcije Moskve na doga?aje u Crnoj Gori u vrijeme izbora nije bilo. Ukoliko se ne ra?una to što je šef ruskih obavještajnih službi iznenada došao u “ranije dogovorenu posjetu” Beogradu. “Glavni ruski bezbednjak Nikolaj Patrušev boravio je u Srbiji da bi u Moskvu vratio trojicu ruskih špijuna za koje se sumnja da su bili upleteni u dešavanja u Crnoj Gori”, objavio je tada Blic. A onda je 2. novembra na sajtu Kremlja objavljen vanredni ukaz Vladimira Putina, predsjednika Rusije, kojim je bez ikakvog objašnjenja smjenio Leonida Rešetnjikova, generalnog direktora Ruskog instituta za strateške studije (RISI) i na njegovo mjesto postavio Mihaila Fradkova, doskorašnjeg šefa ruske obavještajne službe. Prije dolaska u ovaj institut Rešetnjikov je bio direktor Analiti?kog odjeljenja Spoljne obavještajne službe Rusije.

Dok je vodio Institut Rešetnjikov se aktivno bavio Balkanom i otvorio je ogranak RISI-a u Beogradu. ?esto je istupao javno kritikuju?i Zapad kao i orijentaciju Srbije i drugih balkanskih zemalja ka Evropskoj uniji. Prije dvije godine je izjavio kako “Srbija ima fer odnos sa Rusijom”: “Srbija nije Crna Gora. Tu je razlika izme?u srpskog i crnogorskog rukovodstva. Milo ?ukanovi? prosto iska?e iz svojih pantalona da bi se dopao. Srpska Vlada, naprotiv, vodi takvu politiku da maksimalno poštuje ruske interese,” te da je “prirodno za slovensku pravoslavnu zemlju da bude u savezu sa Rusijom, Belorusijom i Ukrajinom.”

Metodologija onoga što je pokušano u Crnoj Gori u vrijeme izbora, u BiH se ve? djelimi?no vidjela još u vrijeme op?ih izbora 2014, ali i u vrijeme održavanja referenduma i lokalnih izbora. Da li ?e recept iz Crne Gore biti primjenjen u BiH na op?im izborima 2018?

Valjda u skladu sa “ruskim interesima” i “prirodnim savezima”, u vrijeme op?ih izbora u BiH 2014. godine u Banja Luci su se pojavili ruski kozaci, predvo?eni Nikolajem ?akonovim, zamjenikom komandanta Donskog odreda Kozaka, ta?nije paravojne formacije koja je u?estovala u ratu na Krimu. Rijetki su upozoravali da je njihov dolazak MUP RS-a pokušao prikriti, da su došli na poziv Milorada Dodika, te da su dovedeni da “izazovu zlo i i pripreme sukobe nakon izbora”, ukoliko Dodik ne pobjedi. Ruska ambasada u BiH se zvani?no ogradila od njihovog dolaska, iz Banja Luke je saop?eno da su to “umjetnici”, a Dodik je pobjedio na izborima. I za razliku od Crne Gore nije bilo nikakve istrage.

Pola godine kasnije – povodom Vidovdana, “krsne slave Vojske Republike Srpske (koja zvani?no ne postoji, op.aut.) i 3. pješadijskog puka (Republika Srpska) Oružanih snaga BiH” – Leonid Rešetnjikov primio je, kako je sam rekao, “jedno od najviših odlikovanja Republike Srpske – Ordenom Njegoša”: “U ime odlikovanih Rusa rekao sam tada da predstavljamo patriotske snage Rusije, i da ?emo u?initi sve da zaštitimo prava i mogu?nost nezavisnog razvoja Republike Srpske. ” Milorad Dodik je tada podijelio odlikovanja i drugim zaslužnim Rusima – Š?ogoljevu Igoru Olegovi?u, Malofejevu Konstantinu Valerijevi?u, Valeriji Vja?eslavovi? Kaljakin i Davidovu Denisu Nikolajevi?u.

Rešetnjikov je o svojoj nagradi govorio u intervjuu za beogradske “Novosti”, “procenjuju?i kakav bi mogao biti odgovor Zapada na to što je Beograd, uz pomo? Moskve oborio rezoluciju o Srebrenici u Savetu bezbednosti Ujedinjenih nacija,” u kome je istakao da granice na Balkanu nisu definitivne, “ve? vešta?ki nametnute spolja na štetu srpskog naroda”: “On je podeljen, sli?no kao i ruski. Izvan Rusije živi 25 miliona Rusa i oko toga se i vodi sukob u Ukrajini pošto su i tamo granice vešta?ke. Takve mogu postojati neko vreme, jer ne možete vešta?ki podeliti jedan narod. Nema?ki narod je bio podeljen, i šta god mi o tome mislili, na kraju je uspeo da se ujedini. To nije proces koji se završava za godinu ili deset, ali ?e se neizbežno završiti.”

Poen za Dodika

Referendum o Danu Republike Srpske, i pored jasnog protivljena Zapada, organiziran je u RS, a ?ak uporniji i od Dodika bili su Rusi koji su ga podržavali da istraje u tome. Nikita Bondarev, rukovodilac Balkanskog sektora Ruskog instituta za strateška istraživanja (RISI), govore?i za “Rusku rije?”, isticao je zna?aj referenduma i njegov uticaj na odnose izme?u Republike Srpske i Ruske Federacije: “Mnogo se pri?alo o tome da Dodik gubi podršku u Republici Srpskoj, da su gra?ani umorni od njega, da je on suviše dugo na vlasti, te da je u takvim slu?ajevima neophodna rotacija kadrova. Ovaj referendum je pokazao da vlasti Republike Srpske u potpunosti mogu da se oslone na svoje bira?ko telo. Vrlo je upe?atljiv taj rezultat sa preko 99 posto glasa?a koji su podržali ideju o Danu Republike. Nema sumnje da je to veliki poen za Dodika.”

Dodik ima podršku i Dragana ?ovi?a, koji ovim indirektno podržava i prorusku politiku na Balkanu, iako se zvani?ni Zagreb tome otvoreno suprotstavlja. Podsjetimo da je Vesna Pusi?, u vrijeme dok je bila ministrica inozemnih i europskih poslova Hrvatske, kada je po?eo ja?ati ruski utjecaj na Balkanu, još prije nekoliko godina tražila na samitu NATO-a da BiH i Crna Gora budu ekspresno primljene u Alijansu, jer Hrvatska ne želi imati Rusiju na granici

Nema sumnje da odnosi izme?u Republike Srpske i Ruske Federacije zavise upravo od Milorada Dodika zbog ?ega su uz “bošnja?ke neprijatelje”, koji pokušavaju “oslabiti RS”, na meti paraobavještajnih službi i vo?e opozicije u RS. I to je sve vidljivije od izbora 2014, a ponovljeno je i u vrijeme lokalnih izbora – podsjetimo na grupu koja je iz Srbije došla u Prnjavor, izazivaju?i incidente, a takvih je grupa bilo u više RS, i to upravo u onim gradovima za koje su postojale procjene da bi u njima mogao pobjediti Savez za promjene – a nema nikakvih sumnji da se teren ve? priprema i za naredne, op?e izbore, kako bi se obezbjedila nova pobjeda Milorada Dodika.

Uz to, Dodik ima podršku i Dragana ?ovi?a, koji ovim indirektno podržava i prorusku politiku na Balkanu, iako se zvani?ni Zagreb tome otvoreno suprotstavlja. Podsjetimo da je Vesna Pusi?, u vrijeme dok je bila ministrica inozemnih i europskih poslova Hrvatske, kada je po?eo ja?ati ruski utjecaj na Balkanu, još prije nekoliko godina tražila na samitu NATO-a da BiH i Crna Gora budu ekspresno primljene u Alijansu, jer Hrvatska ne želi imati Rusiju na granici. No, ?ovi? nikad nije imao tako decidan stav ni prema Dodiku ni prema Rusima, zbog ?ega se ve? i u nekim diplomatskim krugovima postavlja pitanje njegove politike u BiH koja je deklarativno proevropska. Skoro je pa nemogu?e da ?e išta biti od tre?eg entiteta, ali ?ovi? i dalje podržava Dodika, pa se s pravom postavlja pitanje: zašto? Skeptici ?e se sjetiti historijske ?injenice, odnosno da su u vrijeme bivše SFRJ neke hrvatske emigrantske organizacije bile vezane za Moskvu, kao što je bila hrvatska emigrantska grupacija “Jeli?evci”.

Otu?eni centri mo?i

Po?etkom septembra u nekim medijima (Republike Srpske i Srbije) pojavila se informacija da Obavještajno-sigurnosna agencija BiH priprema akciju s ciljem “destabilizacije Republike Srpske i Srbije”. Pišu?i o ovim “opasnim igrama” OSA-e mediji su se pozvali na izvještaj o tome, a “koji je dostavljen najvišim srpskim zvani?nicima s obje strane Drine”: “U tu svrhu pokrenuta je široka obaveštajno-bezbednosna operacija pod nazivom ’Vru?a kasna jesen – rana zima’, koja se izvodi na tlu BiH i Srbije i podrazumeva široka podru?ja aktivnosti koje provode obaveštajna i paraobaveštajna tela i organizacije (službe, agencije, nevladine organizacije, neformalne radikalne i ekstremne grupe, pojedinci-saradnici sa iskustvom)”. Blic je pisao i o “otu?enim centrima mo?i” koji su zaduženi za “sedam kategorija obaveštajnih aktivnosti koje se kre?u od prikupljanja informacija, prisluškivanja i pra?enja gotovo svih vode?ih srpskih politi?ara, pa sve do preduzimanja agresivnih akcija u Srpskoj i Srbiji.”

Nakon toga Dodik je za “Sputnik”, rusku novinsku agenciju, ustvrdio kako su “u OBA vra?eni obaveštajni kadrovi Alije Izetbegovi?a”. O svemu se oglasio i Dragan Mekti?, ministar sigurnosti BiH: “Mislim da je to izmišljen dokument i da ga je neko plasirao da bi se ovdje podigle tenzije i stvorio osje?aj straha i nepovjerenja me?u ljudima. Kad pogledam taj dokument, jasno je da to nije radila nikakva služba.”

Povodom održavanja referenduma u RS, Sergej Lavrov, šef ruske diplomatije, je, kako su objavili mediji u Srbiji, razgovarao o tome s Frankom Valterom Štajnmajerom, šefom njema?ke diplomatije, i rekao mu kako “ne treba dizati tenzije oko Republike Srpske”, ve? da “bosanske strane treba podsticati na konstruktivni dijalog”. Prema obavještajnim podacima “konstruktivni dijalog” su danima prije održavanja referenduma na terenu pripremale odre?ene grupe, me?u kojima se spominju i pripadnici ?etni?kog ravnogorskog pokreta.

No, nakon OSA-e, uslijedila je nova afera u koju su ovaj put uvu?ene Oružane snage BiH, a nakon što je Dodik preko medija po?eo optuživati Savez za promjene da ho?e da formiraju obavještajnu službu i to u okviru Oružanih snaga, što je po njemu “novi udar na institucije Republike Srpske”. Iz Ministarstva odbrane su sve to demantirali, no napadi na OS su nastavljeni. Ironija je da se državne Oružane snage, u kojima su ravnopravno zastupljeni i kadrovi iz RS-a, optužuju za udar na institucije RS-a, no upu?eni tvrde da je u pozadini svega bio sasvim drugi povod – napad na Vojno-obavještajni bataljon OS koji je bio uklju?en u dio provjera oko paragrupa koje su “pripremale teren i obezbje?ivale provo?enje referenduma”.

Formiranje (para)obavještajne službe RS

Spinovanje preko medija, informacije od najodgovornijih koje izazivaju strah kod gra?ana, prvenstveno kroz nacionalnu ugroženost, prepucavanje “obavještajnim podacima”, izazivanje afera… praksa su koje su (para)službe ve? koristile na ovim prostorima, pripremaju?i sukobe koji su ostavile krvave tragove na podru?ju nekadašnje Jugoslavije. Upravo sve te “akcije”, u pravilu se koriste kako bi se prikrile stvarne namjere i ciljevi. Ovaj put, izme?u ostalog, i o ja?anju snaga MUP-a RS-a i stvaranju (para)obavještajne službe RS-a, sve uz pomo? ruskih policijsko-sigurnosnih agencija, ?ime se vrši najozbiljniji udar na obavještajno-sigurnosni sistem u BiH od Dejtonskog sporazuma, a što dugoro?no može imati ozbiljne posljedice na mir i sigurnost, ne samo u BiH ve? i u regionu.

Pri?a oko formiranja Dodikove (para)obavještajne službe krenula je prije nekoliko godina, a njena realizacija po?etkom 2014. godine, dakle u izbornoj godini, a nakon usvajanja Odluke o formiranju Savjeta za zaštitu ustavnog poretka koja je objavljena u Službenom listu RS-a 23. decembra 2013. Upu?eni su ve? tada upozoravali da je to pokušaj stvaranja paralelnog obavještajnog sistema kroz koji ?e se Dodik obra?unavati sa neistomišljenicima i politi?kim protivnicima. Dodik je na prijemu povodom Dana republike u januaru 2014, pojašnjavaju?i Dušanki Majki? šta je Savjet, javno rekao: “To je embrion državne bezbjednosti!”

Ime Predraga ?erani?a, bivšeg uposlenika Državne bezbjednosti i OSA-e (bio je u najužem krugu suradnika Dodika i Biljane Plavši? kad su preuzimali vlast u RS-u), dovodilo se u vezu s idejom o osnivanju Savjeta, a ?ak je bilo i nagovještaja da bi upravo on mogao biti postavljen za prvog ?ovjeka Savjeta. No, ?erani? je završio kao savjetnik ministra policije RS-a – imenovan je u aprilu 2015. nakon nekoliko bezuspješnih pokušaja da se vrati u OSA-u. Imenovanjem ?erani?a, uz još nekoliko provjerenih kadrova u MUP-u RS-a, zaokružen je proces ja?anja i osamostaljivanja ove institucije, odnosno njeno izdvajanje iz sigurnosnog sistema BiH .

Uz ja?anje policije, nabavkom tehni?ke opreme i naoružanja, paraleno je formirana i nova “državna bezbjednost Republike Srpske”, koja je uspostavljena unutar Uprave za borbu protiv terorizma i ekstremizma MUP-a RS-a, a koja je formirana u aprilu 2015. U sklopu Uprave su Jedinica za borbu protiv terorizma (koja je postojala i ranije u okviru MUP-a) i Jedinica za prevenciju i analitiku. Na mjesto šefa Uprave postavljen je Goran Balaban, a njegov zamjenik je Siniša Kostreševi?. Jedna od prvih akcija Uprave bila je akcija Ruben u kojoj je uhapšeno 30-ak “radikalnih pripadnika islamskih pokreta” zbog sumnji da “prijete institucijama i visokim funkcionerima RS-a”. No, osim medijske pompe, akcija je bila potpuni promašaj, ali je cilj (u javnosti) postignut.

Moskovski protokol

U januaru 2016, neposredno pred 13. vanrednu sjednicu Narodne skupštine RS-a na kojoj ?e biti usvojen zaklju?ak o prekidu suradnje s policijskim i pravosudnim organima BiH, Milorad Dodik je imao sastanak sa ruskim ambasadorom, a onda su uslijedili sastanci i s drugim ruskim predstavnicima u BiH i Srbiji. Ve? naredni mjesec se pojavila informacija da ?e MUP RS-a nabavljati opremu iz Rusije, te da ?e specijalci iz Banja Luke i?i na obuku u Moskvu.

Dragan Luka?, ministar policije RS-a izjavio je tada: “Veoma je važna mogu?nost obuke specijalnih jedinica policije RS zajedno sa ruskim jedinicama, koje su veoma poznate i respektabilne u cijelom svijetu”, isti?u?i da su detalji te suradnje “sa jednom od najmo?nijih policijskih struktura u svijetu” precizirani u Protokolu koji su 2015. u Moskvi potpisali Ministarstvo unutrašnjih poslova Rusije i MUP RS-a.

“Dodik i Luka? svjesno i namjerno podižu kapacitete MUP-a RS kako bi se mogao suprostaviti legalnim i legitimnim akcijama državnih organa BiH, i to oružanim putem i golom silom, ili, pak, odvra?anjem prijetnjom upotrebe sile”

Analiziraju?i uspostavljanje bliske suradnje MUP-ova Rusije i Republike Srpske, Sr?an Šušnica analiti?ar iz Banja Luke, upozorio je po?etkom 2016. da je još “u oktobru 2014. kompletna jedinica od oko 100-ak ruskih specijalaca, sve sa instruktorima, opremom i oficirima, tajno boravila u Banja Luci, ta?nije u kampu Specijalne jedinice policije u Sarici, gdje su imali zajedni?ke vježbe i intezivnu obuku”, te da ?e ovi specijalci ponovo “gostovati” u Banja Luci 2016. godine: “To je jedan od najvažnijih motiva zbog ?ega su se Dodik i Luka? opredjelili da tokom 2016. uzurpiraju veliku kasarnu Zalužani i tu presele cjelokupnu Specijalnu jedinicu policije iz njene dosadašnje baze u Sarici. Ova kasarna je još uvijek vojna imovina OS BiH, ?iji status nije rješen.” Postavljaju?i pitanje zašto Dodik i Luka? ja?aju uniformisanu i i specijalnu policiju, Šušnica je naveo: “Dodik i Luka? svjesno i namjerno podižu kapacitete MUP-a RS kako bi se mogao suprostaviti legalnim i legitimnim akcijama državnih organa BiH, i to oružanim putem i golom silom, ili, pak, odvra?anjem prijetnjom upotrebe sile.”

Izjave generala Petra Pavela, predsjednika Vojnog komiteta NATO-a, koje smo spominjali i u prošlom tekstu – da ?e NATO vojno reagirati u BiH, te da Rusija u Evropi za saveznike ima samo Srbe – nisu nimalo slu?ajne, ve? jasna poruka da ?e NATO štititi me?unarodni ugovor potpisan u Daytonu. NATO i zapadni saveznici moraju zaštiti Bosnu i Hercegovinu i kao mogu?u, budu?u rusku bazu u Europi. Jer, o?igledno, da stvaranje obavještajno-vojne baze Rusije u Srbiji i Crnoj Gori ne ide prema planovima Kremlja.

(Avangarda)

Podelite ovu stranicu!