Arhitekte savremenog fašizma “plaču” nad žrtvama Novosadske racije

23 Jan 2018

Saučesnici u fašističkoj politici Miloševićevog režima skrnave uspomenu na žrtve Novosadske racije

Grad Novi Sad, bačka eparhija Srpske pravoslavne crkve (SPC) i Jevrejska opština organizovali su danas u Novom Sadu komemoraciju povodom 76. godišnjice Novosadske racije, fašističkog zločina u kojem je mađarska okupatorska vojska u januaru 1942. godine ubila i pod led Dunava bacila oko 1.300 Jevreja, Srba, Roma i drugih Novosađana.

Nužno je sećati se takvih zločina, jer je to jedini način da se oni ne ponove. No, veoma je važno i ko se na zvaničnim manifestacijama seća tih zločina i ko ih komemoriše. Ukoliko to rade saučesnici u fašističkoj politici Miloševićevog režima, onda su takve komemoracije blago rečeno – neukusne.

Ponavlja se iz godine u godinu već da pomen žrtvama racije drži Mirko Bulović, poznatiji kao bački vladika i PR Srpske pravoslavne crkve Irinej. Reč je o osobi koja je početkom devedesetih godina viđana kako “bezbrižno” šeta centrom Novog Sada sa krvolokom Željkom Ražnatovićem Arkanom. Reč je o osobi koja je podržavala Miloševićev režim, o jednom od “jastrebova” SPC-a koji je dosledno ćutao pred nepojamnim užasima koje je diktirao, organizovao i počinio taj režim i njegove produžene ruke u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini i na Kosovu.

Kao da to nije već dovoljno jezivo, Irinej je na današnju komemoraciju sa sobom u društvu poveo i Jelenka Mićevića, ozloglašenog penzionisanog mileševskog episkopa SPC-a Filareta, koji se tokom rata fotografisao sa puškomitraljezom u rukama, pored tenka. Reč je o osobi koja je slala neskrivene poruke ljubavi neposrednim organizatorima genocida u Bosni i Hercegovini, Radovanu Karadžiću i Ratku Mladiću.

Nešto je pred spomenikom “Porodica” na novosadskom Keju žrtvama Racije o opasnostima od fašizma trabunjao i Miloš Vučević, bivši radikal koji se u tu stranku učlanio u maju 2000, kada je i najneobaveštenijima bilo jasno da je reč o zločinačkoj parapolitičkoj i paramilitarnoj organizaciji. Venac na isti spomenik je položio i “vojvođanski premijer” Igor Mirović, radikal od glave do pete, koji je devedesetih godina prošlog veka “nudio” jedan sendvič ovdašnjim Mađarima čije su zastrašivanje i proterivanje organizovali radikali, a Slovacima dva sendviča, jer moraju duže da putuju…

O onima koji su pristali da se u takvom društvu sećaju ljudi koji su stradali upravo od strane fašista zbog politike “krvi i tla” – nećemo. Njima na savest.

Ali, pošteni ljudi ne smeju ćutati pred ovakvim jezivim licemerjem od strane osoba koje su na funkcijama a neke od njih i na slobodi jedino i samo usled nedostatka dokaza i usled potpune moralne propasti društva u kojem živimo. Niti im treba oprostiti niti im treba zaboraviti.

(Autonomija) 

Podelite ovu stranicu!